استایل فیلتر نیست
استایل یه فیلتر، یه فهرست موتیف یا واضح‌ترین ویژگی کار یه هنرمند نیست. یه سیستم تکرارشونده از تصمیم‌هاست که نگاه، سوژه، مدیوم، فرایند، تاریخ و محدودیت‌ها شکلش می‌دن.
دو تا کار می‌تونن پالت یکسان داشته باشن و منطقشون کاملاً فرق کنه. فقط نپرس تصویر چه شکلیه؛ بپرس چرا بعضی انتخاب‌ها مدام تکرار می‌شن.
ده لایه برای خوندن استایل
کار چی رو ارزش دیدن می‌دونه؟ کدوم سؤال یا تنش مدام برمی‌گرده؟
کدوم آدم‌ها، اشیا، جاها، اتفاق‌ها یا حال‌های درونی تکرار می‌شن؟
کراپ، تعادل، سلسله‌مراتب، مقیاس، زاویه‌ی دید و فضای خالی چطور کار می‌کنن؟
فرم‌ها هندسی‌ان یا ارگانیک؟ تکه‌تکه، تخت، رها، دقیق، سنگین یا شکننده؟
پالت، کنتراست، دمای رنگ، سایه و روشنایی چطور حس یا معنا می‌سازن؟
رنگ، چاپ، دوربین، پارچه، کد، صدا یا موشن چه چیزهایی رو ممکن یا ناممکن می‌کنن؟
کار از مشاهده رشد می‌کنه، از تصادف، تکرار، تحقیق، اجرا یا برنامه‌ریزی دقیق؟
با ترتیب، مدت، سکون، سرعت، تکرار یا روایت چی کار می‌کنه؟
کدوم سنت‌ها، تکنولوژی‌ها، سیاست‌ها، جمع‌ها و شرایط تاریخی رو انتخاب‌ها اثر گذاشتن؟
کدوم مرزها انتخابی‌ان و کدوم تحمیلی؟ و چطور تبدیل شدن به قاعده‌هایی که کار رو جلو می‌برن؟
سه تا کار از یه هنرمند انتخاب کن، از سه سال مختلف. برای هر لایه بنویس چی ثابت مونده، چی عوض شده، و از فقط سه نمونه چی رو نمی‌شه نتیجه گرفت.