رودخانه
فرزندم
چرا کسی به تو نیاموخته است
نمی توانی آدم ها را به خانه ای بدل کنی
آدمیان همچون رودخانه اند
همیشه در حال تغییر،
همیشه در حال عبور
آنها ناپدید میشوند
با هرچه درونشان گذاشته ای
خانه ی تو را هم اگرچه قلب تپنده ای هست
اما این قلب
هیچ گاه در قفس سینه ی کس دیگری اسیر نیست
درون سینه ی خودت را نگاه کن!