M/کتابخونه‌ی بصری
  1. کتابخونه‌ی بصری
  2. سبک‌ها
  3. آرت دکو

سبک

آرت دکو

زرق‌وبرق عصر ماشین: هندسه، تقارن، متریال براق و سرعت؛ از تاج آسمان‌خراش‌ها تا جعبه‌سیگار.

اسم‌های دیگه: آرت‌دکو، آردکو، سبک دکو

مطالعه‌ی تصویری آرت دکو: ورودی متقارن یه آسمان‌خراش تو شب با عقب‌نشینی‌های پله‌ای، تاجی بادبزنی، خط‌های طلایی روشن و کفی براق که نور رو بازتاب می‌ده.
تصویری که برای این صفحه ساخته شده؛ کار هنرمند یا جنبشی که معرفی می‌شه نیست.

مدرن، ولی با لباس شب

آرت دکو اسمش رو از نمایشگاه هنرهای تزئینی و صنعتی پاریس در ۱۹۲۵ گرفته، هرچند خود این اسم چند دهه بعد ساخته شد. تو دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ آسمان‌خراش‌ها، کشتی‌های مسافربری، سینماها، پوسترها، جواهر و مد رو شکل داد.

از همه جا قرض گرفت: هندسه‌ی کوبیسم، سرعت فوتوریسم، موتیف‌های مصر باستان بعد از باز شدن مقبره‌ی توت‌عنخ‌آمون در ۱۹۲۲، و فرم‌های آیرودینامیک قطار و هواپیما. برخلاف باوهاوس، دنبال حذف تزئین نبود؛ تزئین رو مدرن و لوکس کرد.

آناتومی بصری

کامپوزیشن

تقارن قوی و محورهای مرکزی. اجزا روی هم چیده می‌شن، پله‌پله بالا می‌رن یا از یه مرکز پرتو می‌گیرن.

هندسه

زیگزاگ، شِورون، خورشید پرتوافشان، بادبزن و فرم‌های پله‌ای جای منحنی‌های آرت نوو رو می‌گیرن.

خط

خط‌های نازک موازی، معمولاً سه‌تایی، حس سرعت و ظرافت می‌دن.

رنگ

کنتراست بالا: سیاه و طلایی، سبز یشمی، عاجی، نقره‌ای، قرمز تیره؛ یا پاستل‌های نرم تو دوره‌ی بعدی.

متریال

کروم، لاک، شیشه، مرمر، چوب‌های کمیاب، باکلیت و منبت؛ سطح‌ها براق و بازتابنده‌ان.

تایپ

حروف بلند و هندسی برای تیتر، با تضاد شدید بین قسمت‌های ضخیم و نازک.

از کجا بفهمیم آرت دکوئه

  • تقارن و ارتفاع یه حس رسمی و تشریفاتی می‌دن.
  • تزئین هندسیه و تو نوارها تکرار می‌شه.
  • سطح‌ها برق می‌زنن: فلز، لاک، شیشه.

جایی که معمولاً اشتباه می‌گیریم

آرت دکو آرت نووِ صاف‌شده نیست؛ مال یه دنیای دیگه‌ست، سریع‌تر. از «حال‌وهوای گتسبی» هم بزرگ‌تره: استریم‌لاین مدرن دهه‌ی ۱۹۳۰ نرم‌تر، افقی‌تر و کم‌تزئین‌تره.

با چه کلمه‌هایی توصیفش کنیم

کلمه‌های دقیق برای همون ویژگی‌هایی که بالاتر گفتیم. به جای این‌که فقط اسم سبک یا هنرمند رو بیاری، چند تاشون رو با هم ترکیب کن.

  • موتیف خورشید پرتوافشان
  • عقب‌نشینی‌های پله‌ای
  • شِورون و زیگزاگ
  • تقارن کامل
  • سه خط موازی
  • سیاه و طلایی
  • کروم براق
  • لاک و منبت
  • حروف هندسی تیتر
  • منحنی‌های استریم‌لاین
یه توصیف برای شروع

یه نمای بلند و متقارن تو شب: عقب‌نشینی‌های پله‌ای که به یه تاج خورشیدی می‌رسن، خط‌های نازک طلایی روی سنگ سیاه، یه در مرکزی که بادبزن‌ها قابش کردن، و نوری نرم از پایین که روی فلز براق بازتاب می‌شه.

امروز ازش چی برداریم

  • وقتی یه طراحی باید جدی و آروم باشه، از تقارن کمک بگیر.
  • تزئین رو از هندسه‌ی ساده بساز: یه بادبزن، یه پله، سه تا خط.
  • بذار متریال و پرداخت حس لوکس بدن، نه تعداد جزئیات.
یه تمرین

یه ورودی ساختمون طراحی کن فقط با سه شکل: مستطیل، بادبزن و یه طرح پله‌ای. یه نسخه سیاه و طلایی بساز، یه نسخه با دو رنگ پاستل. ببین کدوم بیشتر حس شب داره.

بعدش اینا رو ببین

باوهاوسآرت نوو