خطی که رشد می‌کنه
آرت نوو حدود سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ تو اروپا و جاهای دیگه پخش شد، هر جا با یه اسم: یوگنت‌اشتیل تو آلمان، سِسِشن تو وین، مدرنیسمه تو بارسلونا، لیبرتی تو ایتالیا. طراح‌ها دنبال هنری بودن که از سبک‌های قبلی قرض نگیره، و پیداش کردن تو ساختار گیاه‌ها و حشره‌ها و آب.
جاه‌طلبیش کامل بود. یه منحنی می‌تونست هم شکل یه چراغ باشه، هم نرده‌ی پله، هم جلد کتاب و هم پوستر؛ انگار زندگی روزمره یه موجود زنده‌ی طراحی‌شده‌ست. چاپ‌های ژاپنی که اون موقع تو اروپا محبوب شده بودن، رنگ تخت و خط دور پررنگ و کادربندی نامتقارن رو یادش دادن.
آناتومی بصری
منحنی بلند «شلاقی» امضاشه: پهن می‌شه، باریک می‌شه و مثل ساقه یا تار مو برمی‌گرده.
تزئین جزء ساختاره. قاب و حاشیه و حروف از همون موتیف‌هایی درمیان که تصویر ازشون ساخته شده.
زنبق، سوسن، شقایق، طاووس، سنجاقک و جلبک؛ به‌عنوان ریتم کشیده می‌شن، نه گیاه‌شناسی.
زن‌هایی با موهای رها معمولاً مرکز پوسترن، با هاله و قوس و دایره دورشون.
پالت‌های نرم و هماهنگ: سبز مریمی، اُخرایی، صورتی خاک‌گرفته، طلایی و کرم، معمولاً تخت.
آهن‌کاری، شیشه‌ی رنگی، مینا، چوب کنده‌کاری‌شده و موزاییک، به شکل‌های ارگانیک خم می‌شن.
از کجا بفهمیم آرت نووئه
- خط‌ها منحنی‌ان و جاری؛ زاویه‌ی قائمه کم پیدا می‌شه.
- تصویر و حاشیه و حروف یه طراحی واحدن.
- طبیعت ساده و الگو شده، نه کپی.
جایی که معمولاً اشتباه می‌گیریم
آرت نوو رو زیاد با آرت دکو قاطی می‌کنن. نوو منحنیه و می‌روید؛ دکو که یه نسل بعد اومد، هندسه و تقارن و براقی ماشین رو دوست داره. آرت نوو هم فقط پوسترهای موشا نیست؛ معماری و هنرهای کاربردی وسط ماجرا بودن.
با چه کلمه‌هایی توصیفش کنیم
کلمه‌های دقیق برای همون ویژگی‌هایی که بالاتر گفتیم. به جای این‌که فقط اسم سبک یا هنرمند رو بیاری، چند تاشون رو با هم ترکیب کن.
- منحنی شلاقی
- تزئین ارگانیک
- موهای رها و جاری
- گل‌های ساده‌شده
- حاشیه‌ی تزئینی
- رنگ تخت و ملایم
- ورق طلا
- شیشه‌ی رنگی
- پیچک‌های آهنی
- کادربندی نامتقارن
یه پوستر بلند و عمودی: زنی از نیم‌رخ که موهاش باز می‌شه و به رشته‌های پیچان بلند تبدیل می‌شه و خودش قاب می‌شه. پشتش زنبق‌ها و یه هاله‌ی دایره‌ای، رنگ‌های تخت سبز مریمی و اُخرایی با کمی طلایی، و حروف دست‌کشیده‌ای که بالای پوستر خم شدن.
امروز ازش چی برداریم
- بذار یه خط از تصویر تا قاب تا حروف، توی کل صفحه حرکت کنه.
- از یه گیاه واقعی شروع کن، بعد ساده‌ش کن تا بشه ریتم.
- حاشیه رو به همون دقتی طراحی کن که سوژه رو.
یه گیاه که امروز می‌بینی رو انتخاب کن و سه بار بکشش: واقع‌نما، به‌صورت یه خط جاری، و به‌صورت یه حاشیه‌ی تکرارشونده. با اون حاشیه، طرح اول رو قاب کن.